nr.184 Stand by Us (19 januari 2009)
Vandaag was het alweer tijd voor een ziekenhuisdagje. Ik was benieuwd of de medicijneningreep van vorige week effect zou hebben gehad op mijn bloeddruk en nierfunctie. En ja hoor, bloeddruk weer normaal en mijn nierfunctie weer bijna normaal. We wachten nog even een weekje af om te kijken of daarna de hoeveelheid Neoral weer wat opgevoerd kan worden.
Wat ik vorige keer helemaal vergat te melden is dat er geteld is. Celletjes wel te verstaan en dan met name de cellen die ik van mijn donor heb gekregen. En hoe kan ik dan nou vergeten, want de score was 100%. We mochten dan ook concluderen dat de stamceltransplantatie geslaagd. Daarmee zijn we er natuurlijk nog lang niet, maar dit zit in de pocket. Vandaar onderstaande uitvoering van Stand by Me! (eigenlijk Stand by Us natuurlijk)
nr.183 Prednison (15 januari 2009)
Prednison is geen wondermiddel, maar mij heeft het wel uit een diep vermoeidheidsdal gehaald. Ik had niet de puf om mijn weblog bij te werken en heb dus ook niet iedereen een gelukkig en vooral gezond 2009 toe kunnen wensen. Bij deze dus alsnog. En met name natuurlijk voor mijn trouwe schare lezers die in 2008 toch voor bijna 30.000 pagehits hebben gezorgd (28.318 om precies te zijn, een verdrievoudiging tov 2007!)
Zoals geschreven, de afgelopen weken waren niet makkelijk. En constante vermoeidheid, misselijkheid met alle aanverwante artikelen en daardoor slechte eetlust. En dat alles wordt dan veroorzaakt door dat heerlijke medicijn Neoral. Eergisteren zijn we weer naar het ziekenhuis geweest voor de broodnodige controle. Helaas bleek mijn nierfunctie weer wat te zijn verslechterd en ook mijn bloeddruk te hoog. Volgens mijn arts allemaal problemen die veroorzaakt worden door de medicijnen. Dus wat doe je dan; je schroeft het ene medicijn iets terug en schrijft wat nieuwe voor om de bijwerkingen van dat ene medicijn te verzachten. Dus een middeltje tegen de hoge bloeddruk (met de nodige bijwerkingen) en een paar doosjes Prednisolon voor de opkikker. Nou, krijg ik in ieder geval waarschijnlijk weer energie om mijn weblog bij te werken...




Dit zijn wij, Alex, Edwin, Marjan, Christian en vooraan Vera Vonk. Om
die tweede van links gaat het. Dat ben ik dus, Edwin Vonk, 49 jaar en sinds augustus 2004 weet ik dat ik de Ziekte van Kahler
(Multipel Myeloom) heb. Onze ervaringen (en meer) zijn te volgen via
deze site. 








