Dit zijn wij, Alex, Edwin, Marjan, Christian en vooraan Vera Vonk. Om
die tweede van links gaat het. Dat ben ik dus, Edwin Vonk, 49 jaar en sinds augustus 2004 weet ik dat ik de Ziekte van Kahler
(Multipel Myeloom) heb. Onze ervaringen (en meer) zijn te volgen via
deze site. 
| Home >> blogarchief >> april 2009 |
 |
 |
 |
 |
 |
nr.193 Controle (22 april 2009)
Vanochtend stond er weer een controlebezoek in het AZU op het programma. En natuurlijk ook een shot Velcade. Eerst zoals gewoonlijk bloed prikken bij het lab. Tegenwoordig krijg ik een vingerprik, waar dan het bloed uit wordt gehaald. Ik krijg dan net het gevoel of ik wordt gemolken.
Mijn arts had goed nieuws. Mijn bloedwaarden gaan de goede kant op. De HB-waarde was voor het eerst sinds lang boven de 7 gestegen: 7,3. De behandeling met Velcade en Revlimid slaat ook aan, want de Kahler is weer gedaald. De Neoral die ik slik wordt verder afgebouwd naar 75mg per dag. Ik hoop dat dat effect heeft, want ik tril nog steeds het hele huis door. Het schrijven van dit stukje duurt daardoor ook twee keer zo lang.
Over twee weken hoef ik pas weer terug te komen. Als alles meezit wordt de Neoral dan verder afgebouwd.
nr.192 Ja, Kampioen! (20 april 2009)
We waren er klaar voor. Afgelopen zaterdag. Ik zat volledig geïnstalleerd op de bank. De rest van het gezin ook, maar dan in het stadion. Zo zaten we met z'n allen te wachten. Tot AZ kampioen zou worden.
Maar je moet natuurlijk nooit de huid verkopen totdat de beer geschoten is. En de beer - in dit geval Vitesse - liet zich niet schieten. Gelijk hebben ze naturlijk, maar het was wel en domper dat AZ verloor. Want alles was klaar voor de hulidiging in het eigen stadion. Niet dus.
En toen begon het rekenen. Het leek wel of je hogere wiskunde nodig had om uit te kunnen rekenen wanneer AZ dan wel kampioen zou worden. Dat bleek dus gistermiddag te zijn. Ajax verloor van PSV, waardoor AZ niet meer in te halen is. Dus maat een feestje thuis op de bank gebouwd. En als het meezit volgende week naar de officiële huldigiing in Alkmaar.
nr.191 Kampioen? (17 april 2009)
De spanning stijgt in huize Vonk. Want DE dag nadert. De dag dat AZ - voor het eerst sinds 1981 - kampioen van Nederland kan worden. En dan ook nog in een thuiswedstrijd. Maar zonder mij helaas. Het ging de laatste week niet zo lekker met me en ik ben bang dat de wedstrijd tegen Vitesse een brug te ver is. Gelukkig kan ik thuis de wedstrijd zien, dat maakt het 'live-gemis' een stuk draaglijker.
Ik begin wel langzaam een beetje op te knappen, hoewel ik me dan ook weer afvraag hoe lang dat duurt. De blaasontsteking wordt eindelijk minder en de ontsteking in de voet is ook aan het verdwijnen. Dus we gaan maar zo door!
nr.190 Zonnetje (14 april 2009)
Onvoorstelbaar! Wat een lekker weer hebben we met de pasen gehad. Ik heb gisteren voor het eerst dit jaar weer buiten gezeten om weer wat vitamientjes op te doen. De natuur is in een razend tempo aan het opstarten, binnen een week was alles weer groen.
Afgelopen winter bleek funest te zijn voor de kikkerstand in onze vijver. Ik wist niet dat er zoveel kikkers zaten in ons vijvertje. Maar wat zagen we gisteren in het water drijven: kikkerdril. En zowaar stak een kikker zijn kopje boven het water uit. De natuur bleek toch weer sterker dan gedacht!
Met mij gaat het wat minder de laatste tijd. Heb nu ook een ontsteking in mijn voet. Ik liep al niet lekker door de neuropathie, maar nu is lopen helemaal een crime. De blaasontsteking is ook nog net helemaal over, maar verbetert al wel. Zal wel weer een kwestie van uitzitten worden...
nr.189 Marktplaats (9 april 2009)
Ik had het even helemaal gehad. Met die Ziekte van Kahler. Het was welletjes. Genoeg van al
die medicijnen, bijwerkingen, ziekenhuisbezoeken, enzovoort.
Ik heb nog even geprobeerd om er via Marktplaats af te komen, met gratis thuisbezorging. Helaas, geen reacties
ontvangen. Je zal wel gek wezen.
Daardoor is het ook al even geleden dat ik mijn blog heb bijgewerkt. Vandaag pak ik de draad echter weer op. Mijn welgemeende excuses voor mijn lange blogafwezigheid, ik zal mijn best doen dit niet meer voor te laten komen.
De afgelopen weken ben ik weer elke week naar het AZU in Utrecht geweest voor een controlebezoek en een shot Velcade. De Velcade doet gelukkig wel zijn werk, maar heeft ook zijn nadelige bijwerkingen op mijn zenuwen gehad. Dit betekent dat nog meer als een oude man over straat ga (zonder rollator, hoor). Van de Neoral ben ik zo gaan trillen, dat ik mijn koffie met twee handen moet drinken.
Gisteren ben ik weer naar Utrecht geweest. Mijn arts heeft de dosis Neoral weer ietsje teuggeschroefd. Hopelijk heeft dat zijn effect op mijn gesjeek. Ook de dosis Velcade wordt teruggeschroefd en ook de frequentie. Dit betekent dat ik vanaf maar eens in de twee weken naar Utrecht ga. Een verademing na vier maanden elke week (soms meer) die gang te hebben gemaakt.