pagina
site 
extern
nr.101 Lezen (30 mei 2007)
Ik lees graag. Meestal vertoef ik in het spannende genre. Er is geen moord of ander mysterie of ik ben bereid er honderden pagina's voor te bekijken. Mijn huidige favo-auteur (ik dacht ik bedenk ook eens een woord) is Benny Baudewyns. Nee, geen Suske en Wisketitel, wel een Belg. Maar wel eentje die éél goed kan schrijven
Natuurlijk, ik lees ook wel eens iets anders. En dan neem ik in de bieb regelmatig een kijkje in wat ik dan maar mijn vakliteratuur noem; de boeken die met het onderwerp kanker hebben te maken. Mijn voorkeur gaat dan uit naar het verhaal, de weergave van wat de hoofdpersoon heeft meegemaakt. En omdat deze boeken meestal geen happy end kennen doe ik dit niet te vaak, een goede dosering is belangrijk voor de mentale staat.
Vorige week heb ik bijna in één adem het boek Door van Wouter van der Horst gelezen. Een bijzonder boek, mede doordat het wordt verteld door Wouter, de auteur. Hij is televisiejournalist en tijdens het maken van een documentaire filmt hij in het ziekenhuis de uitslag van een onderzoek die Door, de hoofdpersoon, krijgt na een borstonderzoek. En wat niemand verwachtte gebeurt, de uitslag is negatief. In het boek beschrijft Wouter op aangrijpende wijze hoe het verder gaat met Door en hoe hij dit in een documentaire verwerkt. Een aanrader!
Overigens heb ik natuurlijk meer boeken vermeld in de boekenpagina!
nr.100 Stressdagje (28 mei 2007)
Meimaand vrije-dag-maand. Tenminste in mijn geval. Dat zat zo. De meivakanties van de kinderen waren dit jaar zó goed op elkaar afgestemd dat deze bij elkaar 3 weken bestreken. Ja, en toen heb ik mij maar opgeofferd en deze weken vrij genomen. Lekker veel op de camping gezeten en praktisch geen toetsenbord of ander computeronderdeel aangeraakt. Héérlijk.(verklaart dus ook waarom het stil geweest is op de site).
Nu had ik de laatste tijd wel wat last van mijn been. De linker. Ik dacht dat ik het misschien een beetje had overbelast met het een of ander, maar de laatste dagen werd het ook dik. En daar schrok ik een beetje van, want dat had ik al eens eerder gehad, in december 2004. Dat bleek toen trombose te zijn en daar zat ik niet echt op te wachten. Dus op vrijdag maar naar de huisarts. Dat bleek nog een hele toer om daar en dokter te spreken. "sorry meneer, geen tijd". Mijn tegenwerping dat ik niet met een schaafwondje langskom mocht in eerste instantie niet baten. Maar de aanhouder wint gelukkig nog. En ja hoor, de huisarts zag het ook. Dus op naar het ziekenhuis voor een echo. En dan zit je met je gevoel weer in de ziekenhuis-mallemolen. Net alsof je er nooit uit bent geweest, zó vertrouwd.
De uitslag krijg je direct (vaste klanten hebben een streepje voor). Ik zag mezelf alweer voor een paar maanden met de injectiespuiten aan de slag gaan, maar dat was gelukkig niet nodig: geen trombose. Voor de zekerheid wordt de echo donderdag herhaald, maar ik ben positief gestemd. Maar ja, wat is het dan wel? Misschien toch overbelast of zo? Zend uw oplossing in vóór 1 juni. Onder de goede inzendingen verloot ik een echo-microfoon.
En op die vrijdag moest ik ook nog naar Amersfoort voor een tweede fysiologische meting (zie log van 22 april) en was er wat administratieve rompslomp met nieuwe medicijnen die ik moest hebben. Voor dat laatste moest ik 'even' langs het ziekenhuis. Kwam dát goed uit, ik moest er toch zijn voor die echo. Uiteindelijk was alles weer opgelost gelukkig. Zoals ik al eerder schreef: het leven wordt nooit meer saai.
