pagina
site 
extern
nr.85 Vrede (15 december 2006)
Vrede
- ... is niet alleen de afwezigheid van oorlog en geweld;
- ... is niet alleen het ontbreken van armoede en onrecht;
- ... is niet alleen de vreugde bij een status-quo in de strijd tegen kanker.
Vrede
- ... is vooral kracht putten uit ongekende bronnen om staande te blijven;
- ... is vooral het vertrouwen hebben om alles een plek tekunnen geven wat er ook gebeurt.
Vrede
- ... is als het tegemoetzien van het ochendgloren na een onrustige zwarte nacht,
- ... is als het licht in de tunnel aan het einde van de reis op weg naar je bestemming.
Bron: kertkaart van CKP regio 't Gooi-Flevoland. tekst: Cor Vos
nr.84 Robert (14 december 2006)
Robert Long is vandaag overleden. Vandeweek had ik al in De Wereld Draait Door gehoord dat hij ernstig ziek was en dat het niet lang meer zou duren. En dan weet je het wel, dan kan het wel eens heel snel gaan. En dat was dus vandaag al. Ik kan niet zeggen dat ik een echte fan van Robert was, maar dit soort nieuws laat me toch wel weer behoorlijk schrikken.
Vandaag was ik dus naar Apeldoorn. Met de trein en die had dus een nieuwe dienstregeling. Nou, niet wat vertragingen betreft dan. Die waren er nog als vanouds. Zittend in de intercity en het raam uitstarend realiseerde ik me dat het dus al meer dan twee jaar geleden is dat ik deze reis had gemaakt. Het leek wel gisteren, behalve dan dat het stationsplein in Apeldoorn wel erg was veranderd. Ik was 's ochtend eerst naar kantoor in Almere gegaan, daarna naar Apeldoorn en toen weer terug naar kantoor Almere. Vermoeiend? Nee, ik vond het heerlijk om weer eens 'bezig' te zijn, al was het dan net alsof. Ik mag van de bedrijfsarts in januari weer voorzichtig ('denk erom, hoor') aan de slag. Twee dagdeeltje in de week. Gelukkig nieuwjaar!
nr.83 Kerstboom (13 december 2006)
Hij staat al, onze kerstboom. Sterker nog, hij staat al een paar dagen. Vanaf zaterdag om precies te zijn. Sinterklaas had zijn hielen nog niet gelicht of de kerstman had zijn slee al voor de deur geparkeerd. Toch wel weer gezellig. En het is alweer de derde kerst die we meemaken sinds ik ziek ben.
Morgen moet ik trouwens naar de bedrijfsarts. Heel naar Apeldoorn en met de trein dit keer. Ik kan zelf die grote einden niet meer rijden, dus probeer de trein maar weer eens. Ik moest eerst om een uur of vier langskomen. Dat ik dan pas laat op de avond thuis zou zijn was niet bij de afspraakmevrouw opgekomen. En laat op de dag ben ik ook niet meer op z'n fitst, dus belde ik maar even of ik misschien midden op de dag mocht komen. "Nou, eens even kijken. Half negen dan???" Rustig blijven, rustig blijven. "Nee Afspraakmevrouw. Half negen is dan wel wat aan de vroege kant. Ik ben ruim twee uurtjes onderweg, hoor." Zo werd het dus uiteindelijk half een. we komen er wel...
nr.82 Classic Albums (5 december 2006)
Eergisteren was ik dus op dat boekenfestijn. Daar "vond" ik een heel klein boekje dat me wel aanstond. Classic Albums heet het en daarin een overzicht van een aantal van wat wij 'standaardalbums' zouden noemen. Van de jaren vijftig tot negentig. 95 hele eurocenten moest ik er voor neertellen. (waarom hebben we het trouwens altijd over EUROcenten. Er zijn toch geen andere centen meer? En een muntje van 10 cent noem ik gewoon weer een dubbeltje! Maar dat terzijde).
Door mij bijna vergeten namen kwam ik tegen. Wat dacht u van de Isley Brothers (album Eternal - fantastisch), Sly & the Family Stone of Isaac Hayes. Of Carole King met tapestry, David Bowie, Mike Oldfield, Ray Charles en Steely Dan (Pretzel Logic). Bijna niet meer te vinden, behalve op WWW.
nr.81 Surprise (4 december 2006)
Ik heb er nu wel schoon genoeg van. Van surprises bedoel ik. Sinterklaassurprises. En dan niet ontvangen, maar maken natuurlijk. Nu hebben we dit jaar lootjes getrokken, waardoor je zou denken dat je je creatieve inslag slechts op één slachtoffer hoeft te projecterem, maar dat is een misrekening. Want er zijn meer bewoners in dit huishouden. En die moet bijvoorbeel ook voor de sportvereninging, school en natuurlijk de familie aan de slag. En het is toch moeilijker dan gedacht, dus "Pa, kan je me niet even helpen?". Ja, hoezo even. Maar het is achter de rug - we hebben het zaterdag gevierd - en was toch wel heel erg leuk.
Vorige week zijn we trouwens ook nog naar de UEFA-cupwedstrijd van AZ tegen Slovan Liberec geweest. Ongelofelijk spannend, want het werd toch nog 2-2. Zoals altijd weer een leuke sfeer in het stadion, lijkt in de verste verte niet op die van Feijenoord. Dit weekend was er weer een thuiswedstrijd, tegen Excelsior. En die werd gewonnen met 5-0. Daar hebben Marjan en ik niet van kunnen genieten, want de kids waren met opa en oma naar de voetbal. Wij waren dus 'vrij' en hebben de gelegenheid te baat gepakt om naar het boekenfestijn in de RAI te gaan. Rijen en rijen met nieuwe boeken in allerlei genres voor een soms bespottelijk lage prijs. Dan denk je "we gaan een uurtje kijken", maar drie uur later ben je er nog.
Zo, de laatste surpise even inpakken en dan is het weer gedaan.
