Thalidomide

Introductie

Thalidomideflesje Thalidomideflesjes Het idee om Thalidomide te gebruiken bij de behandeling van de Ziekte van Kahler is relatief nieuw. Thalidomide wordt echter al tientallen jaren bestudeerd en er is al veel geleerd over de toepassing bij verschillende ziekten en de behandeling van bijwerkingen.
In dit onderdeel wordt getracht een globaal beeld te schetsen van de behandeling met Thalidomide door informatie te geven over de volgende zaken:

Wat is Thalidomide?
Hoe kan je op een veilge manier omgaan met Thalidomide?
Wat zijn de bijwerkingen?
Hoe kunnen de specialisten de bijwerkingen bestrijden?
Hoe kan Thalidomide gebruikt worden in combinatie met andere behandelmethoden?

Wat is Thalidomide?

Thalidomide is een medicijn dat eind vijftiger jaren voor het eerst werd voorgeschreven aan zwangere vrouwen tegen ochtendmisselijkheid. Toen bleek dat het tot ernstige afwijkingen bij het (ongeboren) kind leidde werd het snel uit de roulatie genomen. Sinds die tijd is de medische wetenschap wel verder gegaan met het onderzoeken van Thalidomide en heeft men veel geleerd. Zo is men er achter gekomen dat Thalidomide het niveau kan beïnvloeden van bepaalde stoffen in het lichaam die de activiteit van cellen regelt. Ook kan het de groei van nieuwe bloedvaten vertragen of zelfs stoppen. Dit proces heet angiogenesis.

Is het chemo?

Chemotherapie doodt cellen die zich aan het delen zijn. Het doodt echter niet alleen kankercellen, maar ook gezonde cellen in het lichaam. Ook zorgt chemotherapie voor allerlei ongewenste en onplezierige bijwerkingen. Thalidomide wordt echter niet als chemotherapie gezien, maar als een nieuwe behandelmethode omdat het het niveau van bepaalde proteïnen kan beïnvloeden die het lichaam gebruikt om de groei van cellen te beheersen.

Voor wie is het?

Tegenwoordig wordt Thalidomide met name gebruikt voor de behandeling van lepra. Uit onderzoek is echter gebleken dat het ook kan worden toegepast bij de behandeling van een aantal andere ziekten, waaronder kanker. Testen hebben aangetoond dat behandeling met Thalidomide niet alleen een actieve werking heeft tegen myeloom en een langdurige complete of gedeeltelijke reactie teweeg kan brengen, maar ook een stabilisatie van de ziekte kan betekenen. Thalidomide is effectief gebleken bij patiënten in verschillende stadia van de Ziekte van Kahler:

Patiënten waar de diagnose net is gesteld;
Patiënten die niet op andere behandelingen hebben gereageerd;
Patiënten waar de ziekte na een eerdere behandeling is teruggekeerd.

Thalidomide is succesvol gebleken bij de behandeling van de Ziekte van Kahler waarbij het al dan niet in combinatie met het medicijn Dexamethason werd voorgeschreven. Wat de beste behandelmethode is zal van geval tot geval verschillen. Wat de meest ideale dosis is wordt nog onderzocht. In enkele gevallen bleken lage doseringen, al dan niet in combinatie, effectief te zijn. Het heeft tijd nodig voor de behandeling om aan te slaan. In het algemeen zijn verbeteringen pas na drie maanden behandeling te zien. In sommige gevallen is dat echter al na 2 weken, maar 8 maanden is ook voorgekomen. Als de behandeling aanslaat zal de arts beoordelen of een voortdurende 'onderhoudsbehandeling' noodzakelijk is. Bedenk wel dat niet iedereen op de behandeling met Thalidomide reageert en andere therapieën overwogen kunnen worden.

Hoe werkt het?

Hoewel wetenschappers nog steeds bezig zijn om te ontdekken hoe Thalidomide precies tegen kanker werkt is wel bekend dat het op 2 niveaus de strijd aangaat. Ten eerste wordt aangenomen dat het de reactie van het lichaam tegen kanker een flinke oppepper geeft. Ten tweede helpt het de bloedtoevoer naar de kankertumoren te blokkeren. Kankercellen moeten, net als normale cellen, voedingsstoffen en zuurstof uit het bloed halen om te kunnen overleven en vermenigvuldigen. Sommige tumoren geven signalen aan het lichaam waardoor er nieuwe bloedvaten worden aangemaakt. Als er nieuwe bloedvaten in de tumor worden gemaakt, wordt het ook groeien. Aangenomen word dat Thalidomide de groei van bloedvaten in tumoren tegengaat, waardoor deze niet of minder kunnen groeien. Men denkt ook dat Thalidomide op andere manieren bij de Ziekte van Kahler werkt. Hoewel dit nog onderwerp van studie is denkt men dat het zich ook richt op de Myeloomcellen en de moleculen richt die er voor zorgen dat deze kunnen groeien.

Bijwerkingen

De meest voorkomende bijwerkingen van Thalidomide zijn:

Slaperigheid en vermoeidheid

Om de effecten hiervan te verzachten kan het volgende helpen:

Thalidomide vlak voor het slapen gaan innemen;
Het gebruik van andere medicijnen die ook slaperigheid veroorzaken vermijden;
Op voorschrift van een arts medicijnen gebruiken die slaperigheid tegengaan;
Het gebruik van alcohol vermijden.

Perifere neuropathie

Dit is de naam van een bijwerking die tintelingen in handen en voeten kan veroorzaken. In een enkel geval kan dit zelfs pijnlijk zijn. Het komt meestal voor na een lange periode van gebruik van Thalidomide, maar kan ook eerder voorkomen. Om deze effecten te verlichten kunnen de volgende maatregelen getroffen worden:

Wandelen en andere vormen van lichaamsbeweging;
Vermijd het dragen van krappe schoenen en sokken met elastiek;
Verlaag - alleen op voorschrift van een arts - de dosering Thalidomide;
Neem - alleen op voorschrift van een arts - aanvullende medicijnen die de effecten verminderen.

Duizeligheid

kan voorkomen bij het gebruik van Thalidomide. Ga bijvoorbeeld bij het opstaan eerst rustig zitten en wacht even voordat u gaat staan;

Constipatie

komt voor, maar zelden in ene ernstige vorm. Voorkomen is hierbij beter dan genezen:

Drink tenminste 8 glazen vocht per dag;
Eet 's ochtends vezelrijke voeding en drink daarbij bijvoorbeeld fruitsap zoals appelsap;
Neem voldoende lichaamsbeweging;
Neem -alleen op voorschrift van een arts - laxeer- of andere middelen.

Huiduitslag

kan in sommige gevallen voorkomen bij het gebruik van Thalidomide. Een lichte huiduitslag (rode of verkleurde huid, met of zonder bultjes) begint meestal op de romp en verspreid zich dan naar armen en benen. Bij een lichte huiduitslag kan het volgende helpen:

Gebruik - alleen op doktersvoorschrift - antihistamine;
Gebruik om te verzachten Calendra lotion, cacaoboter, havermoutzeep, Eucerincreme of Acid Mantle-creme.

Huiduitslag verdwijnt vaak na 10-14 dagen behandeling. Het kan echter voorkomen dat een huiduitslag een meer heftige reactie op het gebruik van Thalidomide is. Minder vaak voorkomende reacties zijn het Stevens-Johnson syndroom en Toxic Epidermal Necrolysis (TEN). Het Stevens-Johnson syndroom is te herkennen aan aanhoudende koorts, uitslag, blaren in mond, ogen, neus en schaamstreek. TEN is te herkennen aan blaarvorming en het 'afbladderen' van stukken huid. Bij koorts en/of dalende bloeddruk moet er onmiddellijk contact met een arts opgenomen worden.

Leukopenia

Thalidomide kan soms een daling in het aantal witte bloedlichaampjes teweeg brengen. Dit fenomeen heet leukopenia. Om dit tijdig te kunnen onderkennen is het van belang regelmatig bloedonderzoek uit te voeren. Als het aantal witte bloedlichaampjes te laag wordt kan het noodzakelijk zijn de dosis te verlagen of de behandeling (tijdelijk) te stoppen.

Wanneer niet gebruiken

Het gebruik van Thalidomide kan ernstige afwijkingen veroorzaken bij ongeborenen. Het mag dan ook nooit worden gebruikt door vrouwen die zwanger zijn of willen worden. Thalidomide kan ook voorkomen in sperma, dus het gebruik van voorbehoedsmiddelen is vereist!

Toediening

Thalidomide wordt in de vorm van een pil of capsule toegediend. De dagelijkse hoeveelheid is afhankelijk van het feit of het wel of niet in combinatie met andere medicijnen wordt gegeven. De dosis kan ook afhankelijk zijn van reacties van het lichaam (bijwerkingen). Thalidomide kan in combinatie met andere behandelingen, zoals chemotherapie of bestraling, worden gebruikt.

Pagelinks

Blogbuddies

Edwin op Hyves

...Speedlinks

De Vonken

Luistertip

Boekenhoek

Skype

Sitespecs

Disclaimer