pagina
site 
extern
Dit zijn wij, Alex, Edwin, Marjan, Christian en vooraan Vera Vonk. Om
die tweede van links gaat het. Dat ben ik dus, Edwin Vonk, 49
jaar en sinds augustus 2004 weet ik dat ik de Ziekte van Kahler
(Multipel Myeloom) heb. Onze ervaringen (en meer) zijn te volgen via
deze site. 
| Home >> ziekte van Kahler >> Leukaferese |
 |
|
|
 |
 |
Leukaferese
Mobilisatie. Stamcellen kunnen zich vanuit het beenmerg naar het bloed verplaatsen. Dit proces heet: mobilisatie. Om mobilisatie te bevorderen, wordt voor een autologe stamceltransplantatie eerst chemotherapie gegeven. Na deze chemokuur wordt een aantal dagen groeihormonen toegediend.
Deze hormonen zorgen ervoor dat de stamcellen tijdelijk in het bloed terechtkomen. Ze worden onderhuids geinjecteerd. De patient kan leren om de injecties zelf toe te dienen. Mogelijke bijwerkingen zijn: hoofdpijn, spierpijn of een grieperig gevoel.
Er wordt in deze periode regelmatig bloed afgenomen om te
kijken of er al voldoende stamcellen zijn om te oogsten. Is het aantal
voldoende dan worden de stamcellen geoogst. Met behulp van het
leukaferese-apparaat worden ze uit het bloed gehaald.
De verzamelde stamcellen worden ingevroren en later weer aan de patient
teruggegeven.
Bij een allogene transplantatie, dus wanneer de patiënt stamcellen van een donor krijgt, ondergaat de donor een kuur met groeihormonen. De donor krijgt uiteraard geen chemokuur. Donorcellen worden niet ingevroren, maar vers toegediend.
Leukaferese.
Het verzamelen of het oogsten van stamcellen heet leukaferese. Het
wordt gedaan met behulp van het leukaferese apparaat.
Via een catheter wordt de patient aangesloten op het
leukaferese-apparaat. Dit gaat via een liescatheter, die geplaatst
wordt in een groot bloedvat in de lies.
Via de catheter wordt het bloed naar het leukaferese-apparaat gestuurd. Het apparaat haalt de stamcellen uit het bloed en verzamelt deze in een zakje. De rest van het bloed gaat weer terug naar het lichaam.
Om voldoende stamcellen te oogsten zijn één tot drie leukafereses nodig. Per dag wordt een leukaferese gedaan. Dat duurt ongeveer vier uur. De patient of de donor voelt er praktisch niets van. Tot de laatste leukaferese moeten de groeihormonen doorgebruikt worden. Na de leukaferese worden de stamcellen in het laboratorium van de bloedtransfusiedienst geteld en wordt de kwaliteit onderzocht. Zijn er onvoldoende stamcellen geoogst dan is het nodig om de leukaferese de volgende dag te herhalen. Zijn er voldoende, dan wordt het toedienen van groeihormonen gestaakt.
Wanneer er op deze manier onvoldoende stamcellen worden geoogst kunnen ze rechtstreeks uit het beenmerg worden gehaald. Onder narcose wordt het beenmerg uit het bekken gehaald.
[Bron: CD-ROM Bloedzuiver, uitgave: AMC]
